Dlaczego warto znać cały proces zanim znajdziesz „to” mieszkanie
Na portalach z ogłoszeniami wszystko wygląda prosto:
Widzę mieszkanie, podoba mi się, składam ofertę, podpisujemy u notariusza i po sprawie.
W praktyce proces zakupu w Hiszpanii ma kilka etapów, o których warto wiedzieć z wyprzedzeniem. Dzięki temu:
- nie spanikujesz, kiedy pośrednik zapyta o NIE albo zadatek 10%,
- unikniesz sytuacji, w której bank, notariusz i sprzedający czekają na Ciebie,
- zmniejszysz ryzyko, że coś przeoczysz w dokumentach.
Poniżej znajdziesz uproszczony, ale praktyczny przewodnik po typowym procesie zakupu mieszkania na Teneryfie.
1. Wstępna analiza – budżet, cel i typ nieruchomości
Zanim zaczniesz oglądać mieszkania „na żywo”, dobrze jest mieć jasność w trzech sprawach:
-
Budżet całkowity – nie tylko cena z ogłoszenia, ale też:
- podatki i opłaty notarialne,
- koszty doradców, tłumacza, ewentualnego kredytu,
- podstawowe doposażenie i pierwsze wydatki po zakupie.
-
Cel zakupu:
- głównie dla siebie (zimowanie / przeprowadzka),
- wynajem długoterminowy,
- wynajem krótkoterminowy,
- miks różnych opcji.
-
Profil nieruchomości:
- lokalizacja (południe, północ, konkretne miejscowości),
- typ (apartament, bungalow, dom szeregowy),
- liczba sypialni, metraż, miejsce parkingowe itd.
Ten etap możesz spokojnie przerobić jeszcze z domu – pomaga później filtrować oferty i oszczędza mnóstwo czasu na miejscu.
2. Oglądanie mieszkań i wybór konkretnej nieruchomości
Kiedy wiesz już, czego szukasz:
- umawiasz się z lokalnymi biurami nieruchomości,
- oglądasz kilka / kilkanaście nieruchomości,
- stopniowo wyłania się 2–3 faworytów.
Warto mieć przy sobie:
- notatnik (papierowy lub w telefonie),
- prostą checklistę:
- stan budynku i części wspólnych,
- hałas w okolicy,
- odległość od sklepu, plaży, przystanku,
- orientacja okien (słońce),
- opłata comunidad, IBI, basura.
Na tym etapie pytaj dużo i konkretnie – dobry agent nie będzie miał problemu z odpowiedziami lub zdobyciem brakujących dokumentów.
3. Uzgodnienie ceny i warunków – oferta zakupu
Gdy masz już wybraną nieruchomość, czas na ofertę:
- ustalasz z agentem / sprzedającym proponowaną cenę,
- czasem w grę wchodzą też inne elementy:
- termin przekazania mieszkania,
- które meble / sprzęty zostają,
- ewentualne drobne naprawy po stronie sprzedającego.
Zwykle wygląda to tak:
- Składasz ofertę (często na piśmie lub mailem).
- Sprzedający:
- przyjmuje ją,
- kontruje,
- albo odrzuca.
Kiedy dojdziecie do porozumienia, przechodzicie do etapu rezerwacji / umowy przedwstępnej.
4. Rezerwacja i zadatek – zwykle ok. 5–10%
W Hiszpanii bardzo często stosuje się formę:
- umowy rezerwacyjnej lub
- umowy przedwstępnej (contrato de arras),
w której:
- określona jest cena sprzedaży,
- wyznaczony jest termin podpisania aktu u notariusza,
- Ty wpłacasz zadatek – najczęściej ok. 5–10% ceny.
Ważne skutki prawne:
- jeśli Ty wycofasz się bez ważnej przyczyny, zadatek przepada na rzecz sprzedającego,
- jeśli sprzedający się rozmyśli, zwykle musi oddać zadatek w podwójnej wysokości (to typowy zapis w kontrakcie arras).
Dlatego:
Umowy rezerwacyjnej / przedwstępnej nie podpisuj „na kolanie” – nawet jeśli bardzo Ci zależy na mieszkaniu.
Poproś o możliwość weryfikacji dokumentu przez lokalnego prawnika / asesora.
5. Numer NIE – konieczny do zakupu
Aby kupić nieruchomość w Hiszpanii, potrzebujesz numeru NIE (Número de Identidad de Extranjero).
- To identyfikator podatkowy cudzoziemca.
- Jest wymagany m.in. do:
- zakupu nieruchomości,
- otwarcia konta,
- rozliczeń podatkowych.
Możesz go uzyskać:
- w Hiszpanii (na komisariacie policji) – często po wcześniejszym umówieniu wizyty,
- przez pełnomocnika (np. prawnika) – na podstawie upoważnienia i odpowiednich dokumentów.
W praktyce dobrze jest:
- zacząć procedurę NIE jak najwcześniej,
- nie zostawiać tego na ostatnią chwilę przed notariuszem.
6. Konto w hiszpańskim banku i przygotowanie środków
Wiele banków i notariuszy wciąż preferuje, aby:
- środki na zakup były dostępne na hiszpańskim koncie,
- w dniu podpisu zapewnić bankers draft / czek bankowy lub przelew w odpowiedniej formie.
Jeśli:
-
kupujesz za gotówkę – przelew z zagranicy warto zaplanować wcześniej (limity, kursy, czas przelewu),
-
finansujesz zakup kredytem w Hiszpanii – bank będzie wymagał:
- kompletnej dokumentacji dochodów,
- wyceny nieruchomości (tasación),
- szeregu dodatkowych dokumentów.
Ważne:
- kredyt wydłuża proces – warto to uwzględnić w umowie przedwstępnej,
- przy większych kwotach banki często pytają o pochodzenie środków (standard procedur AML).
7. Sprawdzenie nieruchomości – „due diligence”
Zanim usiądziesz u notariusza, dobrze jest zrobić porządny przegląd dokumentów:
- czy nieruchomość jest wolna od obciążeń (hipoteka, zajęcia komornicze),
- czy nie ma zaległości:
- w opłatach comunidad,
- w podatku IBI,
- w opłatach za media,
- czy metraż i opis z dokumentów zgadzają się ze stanem faktycznym,
- czy nie ma samowoli budowlanych (np. dobudówek, zabudowanych tarasów bez pozwoleń).
To idealny moment, żeby:
zaangażować lokalnego prawnika / asesora, który przejrzy dokumenty w Twoim imieniu i zwróci uwagę na rzeczy, których sam możesz nie wychwycić.
Koszt takiej obsługi to zwykle ułamek całej transakcji, a potrafi uratować od bardzo drogich błędów.
8. Akt notarialny – dzień podpisu
Kiedy:
- masz komplet dokumentów,
- środki są przygotowane,
- notariusz ma wszystkie informacje,
ustalany jest termin podpisania aktu notarialnego (escritura).
Przebieg:
-
Spotykacie się w kancelarii notarialnej:
- Ty (lub Twój pełnomocnik),
- sprzedający,
- czasem agent nieruchomości,
- tłumacz przysięgły (jeśli nie mówisz po hiszpańsku),
- notariusz i jego zespół.
-
Notariusz:
- czyta i wyjaśnia treść aktu,
- sprawdza dokumenty i dane stron,
- upewnia się, że rozumiesz konsekwencje podpisu.
-
Następuje:
- podpisanie aktu,
- przekazanie środków (przelew / czek bankowy),
- przekazanie kluczy.
Od tego momentu jesteś formalnie właścicielem nieruchomości.
9. Po notariuszu – podatek od zakupu i wpis do rejestru
Po podpisaniu aktu pozostają jeszcze formalności „po”:
- zapłata podatku od zakupu (np. ITP – podatek od przeniesienia własności przy rynku wtórnym),
- złożenie dokumentów do rejestru nieruchomości (Registro de la Propiedad),
- przepisanie umów na:
- prąd,
- wodę,
- internet,
- aktualizacja danych w gminie (IBI, basura).
Najczęściej obsługą tych kroków zajmuje się:
- gestoria,
- lub asesor / prawnik,
który pobiera za to ustaloną opłatę – warto ją wkalkulować w budżet.
10. Podsumowanie – jak podejść do procesu spokojnie
Proces zakupu mieszkania na Teneryfie:
- nie jest przesadnie skomplikowany,
- ale różni się od tego, do czego przyzwyczajeni jesteśmy w Polsce.
Kluczowe punkty:
- Przygotuj budżet, cel i profil nieruchomości zanim przylecisz na oględziny.
- Nie bój się negocjować ceny i warunków – to normalne.
- Umowę rezerwacyjną / przedwstępną zawsze skonsultuj z kimś, kto zna hiszpańskie realia.
- Zadbaj wcześniej o:
- NIE,
- konto w banku,
- przepływ pieniędzy.
- Przed notariuszem zrób rzetelne sprawdzenie nieruchomości.
- Zapisz sobie w kalendarzu także kroki po zakupie – podatki, rejestr, media.
Dzięki temu zamiast nerwowego „gaszenia pożarów” będziesz przechodzić przez kolejne etapy świadomie i spokojnie – a to najlepszy sposób, żeby zakup mieszkania na Teneryfie był przyjemnym, a nie stresującym doświadczeniem.

